موافقتنامه حمل و نقل بین المللی جاده ای (کالا و مسافر ) بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری ارمنستان.

در ماده 2 موافقتنامه ودربخش حوزه اجرا آمده است:
مقررات این توافقنامه به متصدیان حمل و نقل این حق را میدهد که با استفاده از وسایل نقلیه به حمل و نقل مسافر یا کالا از طریق جاده بین سرزمین های طرفین متعهد یا بصورت ترانزیت از قلمرو آنان به کشورهای ثالث مبادرت ورزند.

در مادۀ 3 حمل و نقل مسافرآمده است :
عملیات حمل و نقل مسافربه وسیله متصدی حمل و نقل یکی از طرفین متعاهد در سرزمین طرف متعاهد دیگر منوط به اجازه ای خواهد بود که باید مطابق با قوانین و مقررات طرف اخیرالذکر تحصیل شود.

در ماده 6 ممنوعیت حمل و نقل داخلی آمده است:
مقررات این موافقتنامه به متصدیان حمل و نقل طرفین متعهد این حق را نمیدهد که در داخل سرزمین طرف متعاهد دیگر به حمل و نقل مسافر یا کالا از نقطه ای به نقطۀ دیگر در همان سرزمین مبادرت ورزند.

در ماده 13 لازم الاجرا شدن ومدت اعتبار آمده است:
............................این موافقتنامه به تاریخ 14/7/1371 (6/10/1992) در یک مقدمه و سیزده ماده، در دو نسخۀ اصلی به زبان های فارسی ارمنی و انگلیسی در ایروان به امضا رسید. هر سه متن دارای اعتبار یکسان می باشد و ............خواهد بود.

صفحه قبل